سکوت پنجره ها حرف های تکراری

تمام عقربه ها بغض کرده  انکاری

دوباره قفل دلم را کلید می گیرد

ومی شود به لبم نام یک نفر جاری

دو تا قبیله چشمت سیاه  پوشیدند

و دلخوشم به همین چشم و این عزاداری

چه شاعرانه سرودم دو بیت چشمت را

و شاعرانه تو گفتی :که دوستم داری

دو باره نام تو تکرار می شود بانو

دو باره منتظرم یک جواب و یک آری

سلام به همه دوستان عزیز.....

اگر  دیر آمدم ...............ولی هر طوری بود آمدم آن هم با دو تا دوبیتی!!!!

هر چند تعدادی از دوستان گفته بودند که غزلی بنویسم ولی حتما در پست بعدی با یک غزل خوام امد

 منتظر صحبتهای شما عزیزان هستم  

                                    **********

         پر از بغضم چه دلگیرم نماندی

                                                       اسیر دست تقدیرم نماندی

       شکست آخردلم در بین مردم

                                                  به تو گفتم که می میرم نماندی

       به تو گفتم بمان اما نماندی

                                                    پر از احساس بودم تا نماندی....

      شکستم بی تو من آئینه ها را 

                                                    نمی دانم چرا ؟! با ما  نماندی

سلام به همه دوستان  عزیز ....

۱۳۸۶هم تمام شد باید نگاه کنیم که چه کاری انجام دادیم و.....

ضمن تبریک سال نو به همه دوستان ارجمند این بار با یک دوبیتی امدم ان هم با گویش شیرین لری امیدوارم که مورد رضایت شما واقع گردد

     و نو پیچهس بو خاری و موسیر

                                              و نو ورگشته کنگر بیلهر سیر

    زلالییٍ دو چشمت هی وم ایگهت

                                                که پهلل بو گروته بوی جاشیر

سلام  ححححححححححححححح

 بعضی از دوستان فرموده بودند که چرا شما فقط دوبیتی می گذاری توی وبلاگ برای همین با یک غزل اومد امیدوارم خوشتان بیاید.وبا نظرات خود ما را راهنمایی کنید.

...ومرد روی سکوتش نوشت  تنها تو

    شبیه  آینه  تصویر بغض  فردا  تو

  سرود هرچه غزل داشت گفت:می مانی

    غریب دشت غزل زندگی فقط... با تو

    وباز مثل غریبی نشست و زُل زد به

    همان سکوت عجیبی که گفت:حالا تو

  تومی شوی من و من می شوم توشایدعشق

  یکی کند همه را جاده،کوچه،من،ما...تو

   غروب  بود و یادش  نمی رود  هرگز

   چگونه گفت:که یا مرگ عاشقت یا تو

 دوباره روی همان جاده می رود یک مرد

   وباز روی  سکوتش  نوشت تنها  تو....

شبی که  خاک  آدم  آفریدند

دلش دریاچه غم  آفریدند

برای گریه بر قبر حسین است

محرم  را  محرم  آفریدند

تو را تنهای  تنها  دوست دارم

                                      تو را چون موج دریا دوست دارم

 کتاب عشق را از تو نوشتند

                                    تو را با عشق یک جا دوست دارم

نگاه عشق را تا آفریدند

مرا با نام تو ما آفریدند

کتاب سرنوشت ما دو تا را

برای نسل فردا آفریدند

                  ( غریبه)!

من غریبم نیمه شب همدرد نیزارم غریبه!

بی تو پر اشکم ولی در خود نمی بارم غریبه!

من غریبم هر کلاغی را بگویی دوست دارم

روزگارم با  کلاغان  کرد  انکارم  غریبه!

روح بارانم به تعبیری دگر سیلی خروشان

قایقی سوراخ شد در پای دیوارم  غریبه!

دختری دیدم که با نا مادرش تنها نشسته

بغض شب را می کند سرشار اسرارم غریبه!

مثل یک رویا که از دریا برون افتاده باشد

هی صدا می زد که من دریا خریدارم غریبه!

ندییم کوگ پاری هسکه خردم

نشهسم زیر داری هسکه خردم

تو او وابی یٌ رهتی زیر ای گٍل

مو رهتم کٍت هْراری هسکه خردم

هسکه:حسرت

هرار:سنگهای اطراف رودخانه